08-06-06

Liedje van Jo Lemaire

 




































































Dit is mijn bootje,
mijn eenzame reis.
Niets is mooier dan de stilte en de zee.
Met hem ga ik
naar 't einde van de wereld.
Mijn reisgezel,
mijn maatje voor altijd.
Aan de horizon
zullen we samen verdwijnen
bij het gloren van een nieuwe dag.

Ze zeggen dat het elders niet beter is dan hier.
en dat bovendien geen paradijs meer bestaat.
Dat het de moeite niet loont
om wat je lief is achter te laten.

Ze zeggen dat er elders niets meer te zien valt,
en dat het beter is alle hoop te laten varen.
En zich gewonnen te geven als de oceaan eenmaal ontketent.
Maar laat ons het sop kiezen.
De wind in het zeil,
op mijn gelaat.
Met niets te vergelijken.
Niets of niemand kan mij tegenhouden.
We zullen ver weg gaan.
Laar de tijd de tijd.
Van haven naar haven,
van aanlegplaats naar aanlegplaats.
We zullen avonturen beleven
die met geen woorden te beschrijven zijn.
Ze zeggen dat het elders niet beter is dan hier
en dat er bovendien geen paradijs meer bestaat.
Dat het de moeite niet loont om wat je lief is achter te laten.

Ze zeggen dat er elders niks meer te zien valt,
en dat het beter is alle hoop te laten varen.
En zich gewonnen te geven als de oceaan eenmaal
ontketent.
Dit is mijn bootje,
mijn eenzame reis.
Niets is mooier dan de stilte en de zee.
Met hem ga ik naar 't einde van de wereld.

17:21 Gepost door MDP Naus | Permalink | Commentaren (1) |  del.icio.us |  Facebook |

Commentaren

ontroerend hier word ik even stil van, zo ontroerend.

Gepost door: emily50 | 11-06-06

De commentaren zijn gesloten.